Vapur iskeleye yanaştı
Derin mavi denizde.
İskele sakin ve dingindi,
Sessiz ve ıssız bir ada gibi.
Ağaçlar çiçek açmıştı
Dallarından sarkan sakuralar
Bembeyaz sarmıştı yeşilleri
Bir çiçekçi vardı tam karşısında
Ağaca meydan okurcasına.
Bir çift, el ele tutuşmuş,
Çiçek sokağından geçerken.
Ben ise bir bankta oturmuş bizi anımsarım
Rüyalarımda kapıma ektiğin çiçekleri
Yüzümüze serptiğimiz deniz sularını
Yapamadığımız vapur gezintilerini
Gidilemeyen bir Aşiyan gezisini
İzlenemeyen köprüleri
Edilemeyen sohbetleri.
Ama o çiçekler açmıştı bir kere
Dönüşü yoktu
Ya solacaktı ya da rüzgardan dökülecek.
Ekilen çiçekler rüyalarda kaldı.
Sen ise bir hayal.