MystıcShıp

Sayfaların temizliği
Kalemimin ucunu kırar
Çevirdikçe aydınlatır dünyamı
Alacakaranlık yüzümün
Işığıdır boş satırlarım
Hangi dünya diliymiş
O boşluğu dolduracak
Anlamlar yüklenmiş yokluğa
Bir ışık çakar gökyüzünden
Boş sandığın satırlarım
Gün yüzüne çıkar
Beyazlar olur rengarenk
Her sembol dans eder
Sayfalarımın arasında
Sadece bir tanesi bile
Hayat hikayemi anlatabilir
Ruhumun her bir yerine
Belki derinlerime dokunabilir
Bedenim şekilleri dil bilirken
Dünyam renklenmiş olabilir
Kırılan kalemimin ucu
Artık bir boya fırçasıdır
Paletim yedi klasikten
Utu’dan Enki’ye kadardır
Sonsuzluğa sığdırılan
Büyük bir aşktı

Enlil ve Enki’dir baş kahramanım
Gizli kalmış tüm varlığım
Ruhum, yeteneklerim
Volkanların azgın ateşi gibi
Denizin çılgın dalgası
Bir dağın inatçı keçisi gibi
Toprağı yaran
Gün ışığını gören tohum gibi
Hakikat ve gerçek gibi
Sahip olduklarımın bir gün
Gün yüzüne çıkması an meselesi
Kandan ve etten ibaret sandığım
Aslı ise benliğime ayna olan
Sol yanımı dinlemektir
Beni kendime kavuşturan
Enlil ve Enki’nin birlikteliği gibi
Yıldızların varlığına beni inandıran
İrademin ve kaderimin
Değnekçisi aklım
Şükürler ki O’na.